زباله‌ها و کثافات شهر کابل تهدیدی که می‌توان آن را به فرصت تبدیل کرد (۱)

| 4 January 2017, 19:17

معروف ضیایی

بخش نخست

بیومس (Biomass) یک منبع تجدیدپذیر انرژی می‌باشد که از مواد زیستی به دست می‌آید. به طور کلی کلیه زباله‌های که منشأ زیستی داشته باشند و از تکثیر سلولی پدید آمده باشند، بیومس نامیده می‌شوند.

منابع بیومس شامل جنگل‌ها و ضایعات جنگلی، محصولات و ضایعات زراعتی، باغداری و صنایع غذایی، فضولات حیوانی، فاضلات شهری، فاضلاب‌ها، پسمانده‌ها و زایدات صنعتی و ضایعات جامد زباله‌های شهری می‌شود. 

امروز مشخص شده است که سوخت‌های زیستی به دست آمده از پسمانده‌های جنگل‌ها و محصولات کشاورزی جهان می‌تواند سالانه به اندازه هفتاد میلیارد تن نفت خام انرژی تولید کند که این میزان ۱۰ برابر مصرف سالانه انرژی در جهان است.

بیومس قابلیت تولید برق، حرارت، سوخت‌های مایع، گازی و انواع مفید کاربردهای شیمایی را در جهان دارا می‌باشد.

به طور مثال در امریکا سه الی چهار فیصد انرژی مورد نیاز از منبع بیومس تولید می‌شود. در سال ۲۰۰۵ میلادی حدود ۴۴۰۰۰ میگاوات نیروی برق با استفاده از تمام فناوری‌ها در جهان تولید شده است که تنها ۲۲۵۰۰ میگاوات آن از منابع بیومس بوده که ایالات متحده امریکا به تنهای ۱۰۰۰۰ میگاوات آن را به خود اختصاص داده بود.

شهر کابل پایتخت افغانستان و بزرگترین شهر کشور می‌باشد که به اساس آمار رسمی بیشتر از چهار میلیون نفر در آن زنده‌گی می‌کنند.

اکثر مناطق و نواحی شهر کابل بدون نقشه بوده و تعداد زیادی از باشنده‌گان این شهر از اکثر نیازهای اساسی زنده‌گی شهری محروم می‌باشند. 

در ۱۵ سال گذشته نفوس کابل به شدت رشد کرده و از چیزی کم و بیش پنجصد هزار نفر به چیزی کم و بیش چهار میلیون نفر رسیده است.

تجمع نفوس سبب شده است تا کوه‌ها و ساحات سبز نیز به محلات مسکونی بدل شوند. اکثر خانه‌هایی که در ساحات غیر نقشه‌یی اعمار شده اند، غیر معیاری بوده و سهولت‌های اولیه زنده‌گی در آنها وجود ندارد.

دامنه‌های کوه‌های کابل بجای اینکه مزین با درختان زینتی باشد، شاهد حضور خانه‌های مسکونی متعددی می‌باشد.

با گسترش نا امنی‌ها در ولایات و تعدادی از ولسوالی‌ها در چند سال آخر مردم به خاطر امنیت نسبی که در کابل وجود دارد، علاقه‌مند به کابل شده و نفوس آن، با گذشت هر روز .رو به افزایش است

با ازدیاد غیر برنامه‌ریزی‌شده نفوس در کابل، هم شهروندان و هم دولت دچار مشکل در استفاده از سهولت‌های شهرنشینی و مدیریت شهر شده اند.

سیستم منظم برای کانالیزاسیون وجود ندارد، اکثراً جویچه‌ها غیرمعیاری و در بسا محلات هیج جویچه‌ای وجود ندارد. میکانیزم درستی برای جمع‌آوری و کنترول کثافات وجود نداشته و یا ناکافی می‌باشد.

علاوتاً ‌سیستم معیاری برای کنترول چاه‌های فاضلاب و منابع آب آشامیدنی وجود ندارد. خاک و گرد همراه به فضله حیوانی و انسانی، وجود کثافات در بسا موارد سبب به میان آمدن امراض گوناگون و مهلک برای پایتخت‌نشینان شده است.

تا کنون دولت قادر به کنترول اساسی کثافات نبوده و گاه‌گاهی انبار کثافات و زباله‌های شهری برای ماه‌ها در کنار سرک‌ها، محلات مسکونی و حتی شفاخانه‌ها می‌ماند.

کثافات و زباله‌های شهری در ۳۰ کیلومتری شهر کابل با هزینه‌های گزاف دفن می‌گردد.

ادامه دارد...