داوی بازداشت شد؛ اما به چه جرمی!

| 23 April 2017, 12:57

 عبدالغفار داوی که بود؟ نه باید پرسش را این طور مطرح کنیم: عبدالغفار داوی که نبود؟ رانت خوار نبود. به کسی
زور نگفته بود و لشکری در پی اش نیانداخته بود تا از خشم مظلومان خود را در میان محافظانش پنهان کند. هرگز سیاست بازی نکرد و مردم را فریب نداد؛ چون همانند دیگران عوام فریب نبود.

مشکل اش این بود که برخلاف بسیاری از تاجران و بازرگانان به فرهنگ و هنر اهمیت می داد و اتفاقا از خانواده ای روشنفکر بپاخاسته بود. به همین دلیل دلالان بازار نفت و گاز و هم‌چنین رانت خواران و رشوت خواران دولتی نمی توانستند او را تحمل کنند.

موفقیت اش را در عرصه های گوناگون از خدمات تیل رسانی در میدان هوایی گرفته تا راه اندازی تلویزیون و هفته نامه
نتوانستند ببینند.

سرانجام مافیای بازار فاسد و همزمان مفلوک اقتصاد افغانستان دست به کار شدند و با همکاری نهادهای عدلی و قضایی زیر پای آقای داوی را خالی کردند.
برایش پرونده ساختند و او را به اختلاس متهم ساختند و دولت نیز وی را بدون حکم محکمه و آن هم در شرایطی که آقای داوی خود به دادستانی مراجعه کرده بود، دستگیر و زندانی ساخت.

بله کمپانی های نفتی به خواست شان رسیدند و تاجری را که دست اش از زمین و زمان جدا بود و با خون آشامانی که گلوی مردم را به دندان گرفته بودند، هیچ نسبتی نداشت، راهی زندان شد تا فاسدان و زورمندان و رانت خواران و عوام فریبان در بیرون آزاد بگردند و بر سرمایۀ شان بیافزایند.

داوی آیل بیش از 34 میلیون دالر آمریکایی در افغانستان سرمایه گذاری کرد. به 32  ایرلاین داخلی و بین المللی مطابق استندردهای جهانی سوخت رسانی خدمات رساند. عضویت IATA  را کسب کرد و بیمۀ جهانی 500-800 میلیون دالری گرفت. برای هزاران شهروند زمینۀ کار و اشتغال را فراهم ساخت و خون شریان های اقتصادی کشور را به جریان انداخت.

اما همیشه همین طور است. آن که صادقانه کار کند و به احدی وابسته نباشد در این کشور جایی ندارد. در این سرزمین تنها آن هایی که هنر چاپیدن کیسۀ مردم را بلدند نام و نشان دارند و از شاه تا گدا به آن ها اقتدا می کند.

چه کسی قرار است پاسخگو باشد؟ رییس جمهور؟ رییس سارنوالی؟ رؤسای محاکم؟ یا مدیران شرکت های نفتی؟ نه هیچ کس پاسخگو نیست. هیچ کس نخواهد گفت که عبدالغفار داوی چرا اکنون در زندان است. چون همه از این اتفاق راضی و خوشحال اند. چون همه سهمی دارند و سود سهام شان را می گیرند. واضح است آن که سهمی نگرفته و جای پایی برای خود باز نکرد باید مطرود شود و دیگر در صحنه حضور نداشته باشد.


مقاله ارسالی سید بشیر کاظمی

لطفاً نظر خود را با فورمه ذیل ارسال کنید.

/>